سلطان عشق

  كشته منو دلواپسي در دلم هست عشق كسي مي بخشم اين ، هفت آسمون تا تو باشي ، برام بسي زيباترين شعره مني كه تا به حال گفته ام ولي از اين كه رفته اي به خاطرت آشفته ام من رد پاهاي توام وقت عروج به آسمون بارون عشقت مي شوم با تابش رنگين كمون در آسمون خيس چش قطره ي اشكه بودني چيكه چيكه مي چكي و تو لايق سرودني با حس خود به شعر من افسون و جادو مي دمي افسونگر شعراي من رحمي بكن به من كمي اِنقد دور گشته اي هرگز به پات نمي رسم دلت بسوزه حال من بي تو يتيم و بي كسم ...

  اگه حوری ، چون بلوری من یه شیدا ، تو پدیده تو از دیده به دوری که کسی تو رو ندیده تو که خود تابش نوری من یه آهنه خمیده تو شراره از تنوری که به سوی من پریده تو یه شعری ، تو شعوری من یه عاشق ، یه رمیده تو یه عشقی ، یه حضوری که به دور من تنیده تو جوون و با غروری من یه پیر رنگ پریده تو سرشاره از سروری که به روح من دمیده اگه بودی در دوراهی گه میری ، می ایستی گاهی به یادم که افتی ناگه بکشی برام یه آهی سلطان عشق 1/12/89   ...

  صدات چقد گیرا و خوش لحنه بلبل زبونت رو خوب می فهمه تو تنها بازیگری در این صحنه دلم در زیر پاهاش پهنه تو از سوز عشق داری می سوزی چشاتو چون من به در می دوزی اونی که عاشق بود به طرز مرموزی شاید در وا بشه پیشت بیاد روزی از فشار زندگی خوردیم به بدبختی تو هم چون منی افتاده ای در سختی برات اشک ریختم وقتی که می رفتی تو هم گریه می کردی بی منی وقتی تو فک کردی که من غرق در وهمم دلم سخت گشته و بی رحمم باور کن حالتو خوب می فهمم شاید این بوده از زندگی سهمم تو هم چون من هن...

  عشق تو و مستی ام از جام می و شراب سرخ هوش می بره از سرم و سرخ می کنه تمام رخ به آیینه اعتماد نکن فریفته ی نگاه توست آتیش زده به جان خویش مستی اون گناه توست می پوشونه چهره ی خود ظاهر میشه به جای من هر چی هم عاشقت باشه نمی رسه به پای من تو ، دلت قبله و من دور دلت شاپرکم نشکنی بال و پرم عاشقتم ای مَلَکَم روحم می خواد پر بکشه بیاد به زیر پای تو دوس داره سرش بیاد هر چی که هست بلای تو بهم نگو وقتی میام بارونیه دور و برت درسته که ابرم ولی چتری میشم روی سرت...

  پاييز اومد ، افتاد زمين از شاخه هام ، آخرين برگ انگار زمونش ، رسيده برم به استقبال مرگ دوسم مي داشت ، دوسم نداشت گلبرگو چيد ، از تن گل آخرش گفت ، دوست دارم ميرم  بمون ، بر سر قول وقتي پريد ، از شونه هام اشكام چكيد ، رو گونه هام شكستم از ، اين همه غم پخشه زمين شد ، دونه هام دوسم مي داشت ، دوسم نداشت گفته که این دل ، مال توست هر وقت بخواي ، بهم بگو مي سپرم ، به دست پست هرگز نگفت ، چگونه ام ويرون كرد ، آشيونه ام حالا برام ، يه كابوسه توي خوابه ، شبونه ا...

  هواي من مواج و توفانيه ميام يادت كه گفتي مهمانيه تو كه نيستي بهار تنهاست نمياد گل مي ميره زندگيشو نمي خواد تو كه نيستي دلم آروم نميشه از تو چشام خون مي باره هميشه با تو انگار تولديست تازه به خاطرت چشام يه عمره که بازه تو كه بياي غمام همش مهار ميشه تو يه گلي با تو زمين بهار ميشه نوشته بودي نزديكه پايان سفر روزي ميشه بياي به ديدنم سحر سلطان عشق 17/6/90 ...