با تو زمين بهار ميشه

 

هواي من مواج و توفانيه
ميام يادت كه گفتي مهمانيه

تو كه نيستي بهار تنهاست نمياد
گل مي ميره زندگيشو نمي خواد

تو كه نيستي دلم آروم نميشه
از تو چشام خون مي باره هميشه

با تو انگار تولديست تازه
به خاطرت چشام يه عمره که بازه

تو كه بياي غمام همش مهار ميشه
تو يه گلي با تو زمين بهار ميشه

نوشته بودي نزديكه پايان سفر
روزي ميشه بياي به ديدنم سحر

سلطان عشق

17/6/90