افسونگر

 

افسونگري زيبا ، با چشمون ماه
سِحر مي كرد دلم ، هر روز با نگاه
خطي مي كشيد ، به دور اشباح
دور بشن برن ، از ميون راه

وردي رو مي خوند ، كه بشم طلسم
هي مي كرد صدام ، مي شناخت به اسم
لحظه اي گذاشت ، دستش رو دلم
روحمو ربود ، موند ازم يه جسم

مي كرد شبامو ، با افسون روشن
مي ساخت بهشتي ، سراسر گلشن
اون ستاره بود ، درونه فانوس
پروونه بايد ، مي رفت به پابوس

سلطان عشق

10/2/89

سلطان عشق...