اين عشق چه شيرينه

 

من صيدم و تور از او
من شعرم و شور از او
شد زنداني من غصه
غم باد به دور از او

مي ايسته جلو آيينه
اونجا منو مي بينه
دل مي تپه و ميگه
اين عشق چه شيرينه

دنياش ميشه وارونه
اشكاش سيله بارونه
غم داره فراوونه
فكر كرده كه آسونه

رفتم از توي سينه اش
پر شد به جام كينه اش
حالا همه چي سر شد
جز سايه ي سنگينش

روزي سوار بر باد
از خاطره كردم ياد
غمهاشو فراموش كرد
از ديدن من شد شاد

رفتم سوي او آني
از عشق گرفت جاني
زد بوسه به چشمونم
صد بار به قدرداني

سلطان عشق

17/7/90

 

سلطان عشق...